Blog DomWaluty.pl

Szkic walutowy 2018-07-02

Komentarzy

Słabość złotego, test kluczowych obszarów

Słabość złotego z końcówki ub. tygodnia (stracił do euro, nie zdołał utrzymać porannych zysków do franka i funta) mocno zaskoczyła. Biorąc pod uwagę lekką poprawę nastrojów na rynkach, lepsze zachowanie ryzykownych aktywów, wzrost cen akcji i wyraźne odbicie w notowaniach euro (wcześniej korelujące z umocnieniem naszej waluty), spodziewaliśmy się lepszej postawy. Złoty nie jest odosobniony w przecenie z ostatnich godzin handlu, ale spora część walut emerging markets (EM), tak jak zresztą cały koszyk, zdołało bardziej poprawić swoją pozycję. Słabo wciąż juan, a to zła wiadomość dla złotego. W czerwcu chińska waluta zanotowała w relacji do dolara najgorszy miesiąc w historii (od 1994 r.). Osłabiła się o 3,3 proc., czyli więcej niż 2,8 proc. przeceny po dewaluacji z sierpnia 2015 r. W piątek mają zacząć obowiązywać amerykańskie cła na import z Chin towarów o wartości 34 mld USD (kolejne 16 mld USD po przeprowadzonych analizach).

Narasta kryzys polityczny w Niemczech. Szef MSW i lider tworzącej koalicję rządzącą CSU H. Seehofer postawił kanclerz ultimatum stwierdzają, że ustąpi ze stanowiska, jeśli A. Merkel nie przyjmie jego propozycji rozwiązań w sprawie migrantów. Seehofer nie widzi alternatywy dla zawracania ludzi z niemieckich granic. Dziś odbędą się rozmowy „ostatniej szansy” CSU z CDU, po których szef MSW ma podjąć ostateczną decyzję w sprawie swojej dymisji. Jeśli tak się stanie może  to oznaczać zakończenie trwającej zaledwie 3 miesiące koalicji. Nie jest jasne, jak zachowają się pozostali ministrowie CSU w przypadku dymisji Seehofera.

Wskaźnik wydatków na konsumpcję (PCE) w ujęciu bazowym – preferowany przez Bank Rezerwy Federalnej jako najlepszy miernik procesów inflacyjnych – wzrósł w USA w maju do 2,0 proc. r/r. Stało się to po raz pierwszy od 6 lat. Wówczas po dynamicznym wzroście w 2011 r. z okolic 1 proc., bazowy PCE przebywał ma paśmie 2,0-2,1 proc. między styczniem a kwietniem, po czym gwałtownie spadł (co wstrzymało podwyżki FED). Gospodarka USA cieszy się więc aktualnie optymalnymi parametrami makroekonomicznymi. Cele banku centralnego dotyczące inflacji zatrudnienie są idealnie skalibrowane. Według reguły Taylora (przyjmując jako parametr inflacji bazowy PCE, stopę bezrobocia NAIRU 5 proc. i zerową stopę naturalną) stopa banku centralnego powinna znajdować się obecnie ponad 100 punktów wyżej niż obecnie, tj. na poziomie 3,1 proc. Przed kryzysem oprocentowanie FED nigdy nie było niższe niż tak mierzona stopa równowagi (bywało i 4 pkt proc. powyżej tej z reguły Taylora). Z kolei od połowy 2014 r. różnica ta jest stale ujemna. FED po raz pierwszy od pokolenia „goni” podwyżkami stopę równowagi. To pokazuje, że nie ma specjalnie innego wyjścia jak dalej podnosić oprocentowanie. W naszej ocenie będzie to jednak robił powoli, by nie przegapić momentu, gdy optymalna, wg reguły Taylora, stopa procentowa zacznie naturalnie zbliżać się do stopy funduszy federalnych (poprzez wzrost bezrobocia lub spadek inflacji PCE).

Kategoria: Szkic walutowy

Komentarze

Powrót